Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.
๐๐๐ฒ๐๐๐ฏ๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐ต๐ฒ๐ถ๐ฑ. ๐๐ฒ๐ ๐น๐ฒ๐ถ๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐๐ฐ๐ต๐ฎ๐ฝ๐๐ฟ๐ถ๐๐ถ๐ฐ๐ผ ๐๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐ป๐ถ๐ฒ๐บ๐ฎ๐ป๐ฑ ๐ด๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐ด ๐ผ๐๐ฒ๐ฟ ๐ฝ๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐.
Ben jij CEO? Bestuurder? Baas van een grote organisatie?
Dan verwacht ik dat het goed met je gaat. Uiterlijk zeker wel.
Je runt een succesvolle onderneming. Je hebt invloed, status, resultaat.
En toch…
Hoe groter je bedrijf wordt.
Hoe meer succes je boekt.
Hoe complexer je wereld.
…hoe groter de kans dat je uiteindelijk ongelukkig wordt.
Dat is geen fijn nieuws. Maar wel realistisch.
Want leiderschap komt niet zonder prijskaartje.
Hoe hoger je klimt, hoe groter het risico dat je ontspoort.
Niet in je werk, maar privรฉ.
In je relaties.
In je gezondheid.
In je emoties.
Ik zie het wekelijks in mijn werk.
CEOโs die verslaafd raken.
Aan succes.
Aan alcohol.
Aan eten.
Aan cocaรฏne.
CEOโs die kampen met relatieproblemen.
Met echtscheidingen.
Met verwijdering van hun kinderen.
Niet omdat ze slechte mensen zijn.
Maar omdat ze offers hebben gebracht.
Leiderschap vraagt offers.
Altijd.
Dat is de wetmatigheid.
Wat je ergens hรฉรฉl goed doet, gaat altijd ten koste van iets anders.
De schade incasseren รฉn de roep voelen om die schade te herstellen, dรกt is je kwetsbaarheid.
Iedere leider is kwetsbaar.
Jij ook.
Maar durf je het te laten zien?
Durf je uit te spreken:
โHet gaat zwaar.โ
โIk ben moe.โ
โIk ben bang voor mijn gezondheid.โ
โIk verlies grip op mijn gezin.โ
De meeste CEOโs durven dat niet.
Ze bouwen een faรงade.
Ze worden onaantastbaar.
Onkwetsbaar.
De Hulk van de boardroom.
Maar daar zit precies het risico.
Want leiders die onkwetsbaar lijken…
staan uiteindelijk alleen.
Waarom?
Omdat ze altijd zรฉlf hun problemen oplosten.
Omdat niemand ooit hoorde dat ze worstelden.
Dus waarom zouden mensen nu ineens naast je gaan staan?
Kwetsbaarheid is dus geen zwakte.
Het is leiderschap.
Van de hoogste orde.
Niet voor je imago.
Niet voor de buitenwereld.
Primair voor jezelf.
Praten is ontladen.
Praten is ruimte maken.
Praten is helder worden.
Zeg het hardop.
Aan wie?
Dat maakt minder uit dan je denkt.
(Zolang het niet de junior secretaresse is…)
Want wie zichzelf laat zien als mens…
krijgt mensen terug.
Organisaties zijn vaak ontmenselijkt.
Daarom zijn vertrouwen, ondersteuning en kwetsbaarheid tegenwoordig zeldzaam.
En dus kostbaar.
Leiders die alles zelf willen dragen, redden het misschien lang.
Maar niet samen.
Niet gedragen.
Want als je altijd alles alleen hebt gedaan…
…sta je als het รฉcht zwaar wordt ook รฉcht alleen!
—
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.
Hans Ruinemans
The Boardroom Monk โฏ๏ธ