Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.
๐ฉ๐ฟ๐ผ๐๐๐ฒ๐ป ๐ฎ๐ฎ๐ป ๐ฑ๐ฒ ๐๐ผ๐ฝ. ๐๐ฒ๐ ๐ฏ๐น๐ถ๐ท๐ณ๐ ๐ฒ๐ฒ๐ป๐๐ฎ๐ฎ๐บ.
Ik had een etentje met โHillaryโ. In het Hilton.
Smaakvol gekleed. Blond. Perfect gekapt.
Bling bling. Maar vooral: veel zinnige zaken.
Een geweldige gesprekspartner. Boeiende verhalen.
Maar geen feestelijk etentje.
Hillary was somber.
Jaren geleden werd zij gepasseerd voor een topfunctie.
Door een man.
Ze nam haar verlies waardig. Ging met vervroegd pensioen.
Maar verbittering sluipt langzaam je systeem binnen.
Haar frustratie ging niet alleen over haarzelf.
Ze had haar pijlen gericht op de structurele achterstand van vrouwen aan de top.
โVrouwen zijn de grootste bron van talent waar niets mee wordt gedaan.โ
Of ze gelijk heeft?
Misschien. Misschien niet.
Ik weet ook andere vergeten talentbronnen.
Maar Hillary keek met de ogen van ervaring.
En haar pijn zat diep.
Meer dan 40 jaar nadat vrouwen officieel โgelijke kansenโ kregen op de arbeidsmarktโฆ
โฆzijn ze in de top nog altijd op รฉรฉn hand te tellen.
En wie daar zit?
Die is niet te benijden.
Ik weet het.
Want ze zitten bij mij aan tafel.
Aan de top is het altijd eenzaam.
Ruw. Hard. Politiek.
Strategie is je overlevingsmechanisme.
Maar als vrouw aan de top?
Dat is nรณg eenzamer.
Nรณg ruwer.
Je bent geen โone of the boysโ.
Je plek moet je verdienen.
Onomstotelijk. Onweerlegbaar.
En strategie is dan niet je life line.
Het is je harnas.
Het is vermoeiend.
Slopend.
Een marathon lopen.
Op soldatenkistjes.
In the board ben je alleen.
Support van mannelijke collegaโs? Vergeet het.
Daadkrachtig optreden, zelfs in het belang van de organisatie,
roept standaard weerstand op.
Niet omdat je verkeerd zit.
Maar omdat je een vrouw bent.
Met ambitie.
Volgens Hillary is het deels opvoeding.
Vrouwen krijgen mee:
โMet hard werken kan iedereen alles bereiken.โ
Maar dat klopt niet.
Tot een bepaald level misschien.
Maar daarboven?
Daar gelden andere wetten.
Daar is het geen wedstrijd meer.
Daar is het Free Fight.
Niet je resultaten tellen.
Maar wie je bent.
Wat je bent.
Wie je kent.
En dรกรกr zijn vrouwen niet op voorbereid.
Dat zette mij aan het denken.
Ben jij een vrouw op weg naar het C-level?
Laten we in contact komen.
Bij voldoende aanmeldingen organiseer ik een bijeenkomst.
Of een mastermind carrousel group.
Misschien bestaat die groep al als je dit leest.
Misschien kun je gewoon aanhaken.
Voel je daar niets voor? Ook goed.
Ik reken erop dat ik je vroeg of laat tegenkom.
Op het level van jouw keuze.
Hillary heet geen Hillary.
Alleen het Hilton, het etentje en ik kloppen.
Maar haar boodschap?
Die is bloedserieus!
—
De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat.
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.
Hans Ruinemans
The Boardroom Monk โฏ๏ธ