Een wekelijkse gedachte voor leiders met lef tot introspectie.

๐——๐—ถ๐—ด๐—ถ ๐—•๐—ฒ๐—ป. ๐—”๐—น๐˜„๐—ฎ๐˜†๐˜€ ๐—ผ๐—ป๐—น๐—ถ๐—ป๐—ฒ. ๐—ก๐—ฒ๐˜ƒ๐—ฒ๐—ฟ ๐—ฎ๐—ฎ๐—ป๐˜„๐—ฒ๐˜‡๐—ถ๐—ด.

Ken jij Digi Ben?
Ik ken hem niet persoonlijk. Maar we kennen hem allemaal.

Misschien bรฉn jij hem wel.

Digi Ben, de mens die altijd online is.
Altijd bereikbaar. Altijd aanwezig.
Of beter gezegd: altijd afwezig.

Op LinkedIn? Het bolletje altijd groen.
Op WhatsApp? “Online” staat er steevast.

Post jij iets? Op Facebook, Insta, X, YouTube of TikTok?
Wees gerust: Digi Ben ziet het. En Digi Ben liket.

Digi Ben weet รกlles.
Van politiek. Van de economie. Van voetbal. Van corona. Van China.
Van complotten. Van crypto. Van alles.

Qua nieuws-updates is Digi Ben beter geรฏnformeerd dan de hele redactie van Nu.nl.

Hij noemt zichzelf een “maximizer”.
Een man (of vrouw) die alles uit het leven wil halen.
Altijd op de hoogte.
Altijd erbij.
Always on.

Maar wat Digi Ben niet doorheeft…
Is dat hij vooral een volger is.

Een digitale luistervink.
Een slaaf van zijn verslaving.
Een klant die betaalt met zijn data.

Want alles wat hij tot zich neemt โ€” zijn info, zijn nieuws, zijn entertainment โ€”
betaalt hij met zijn gedrag.
Met zijn voetstappen in de nooit smeltende sneeuw.

Digi Ben is niet onafhankelijk.
Integendeel.

Zijn gedrag wordt gedreven door angst.
Verborgen angst.

Fear of missing out. FOMO.

En nee โ€” fomo is geen nieuwe term.
En de psychologie erachter is al zo oud als de mens zelf.

Maar de digitalisering heeft die angst uitvergroot.
Vergroot.
Vergroot.

Digi Ben kijkt zeventien keer per uur op zijn telefoon.
Niet uit vrijheid.
Maar uit angst.

Bang om iets te missen.
Bang om buitengesloten te worden.
Bang om niet mee te doen.

Maar die fear verbetert zijn leven niet.
Integendeel.

Hij consumeert uit angst.
Hij scrolt uit angst.
Hij praat mee uit angst.

En eerlijk?
Het maakt geen fuck uit.

Dat nieuwsbericht.
Die update.
Die mening over die update.

Het heeft nul effect.
0. Zero.

Wat รฉcht telt?

Dat je voldoende geรฏnformeerd bent om mee te bewegen met de wereld.
Maar niet meer dan dat.

Leven is geen wedstrijd in nieuws-consumptie.

Je fysieke leven moet belangrijker zijn dan je digitale bestaan.

Van FOMO mag wat mij betreft maar รฉรฉn letter overblijven:
De O.

Van Outsider.
Van Outbreak.
Van Offline.

Dรกรกr zit je vrijheid.

Dรกรกr zit je aandacht.
Dรกรกr zit je leven.

Ik voorspel het je:
Er komt een tegenbeweging.

Offline wordt de nieuwe luxe.
Onzichtbaar zijn wordt een trend.
Onder de radar leven wordt status.

Waarom wachten?
Laten we er nu alvast mee beginnen.

Leven doe je niet online.
Leven doe je met al je zintuigen.
In het hier.
In het nu.
In het echte leven!


De ruimte tussen de woorden is waar inzicht ontstaat. 
Tot volgende week als onze gedachten elkaar weer raken.

Hans Ruinemans
The Boardroom Monk โ˜ฏ๏ธ